به دنبال درج خبری در سایت منج ، با عنوان "گلایه برخی از چهره ها از انتخاب چهرهای برتراستان توسط یک نشریه!" یکی از وبلاگ نویسان استان با درج مطلبی به این خبر واکنش نشان داده است که جهت رعایت رسالت اطلاع رسانی خود ، متن کامل آن را که در وبلاگ (http://www.sedaye-bandar.blogfa.com  /) منتشر می کنیم:

"چند وقتی بود که دوست داشتم به عنوان یک مخاطب از وضعیت نشریات هرمزگان و هفته نامه ((ندای جوان)) بنویسم ، اما با خود می گفتم که نوشتن از نشریات در بین این همه نویسنده و خبرنگار که خودشان این کاره اند ، ابتدا فن بیان و قدرت تحلیل مناسب می خواهد و بعد دل و جرأت . در برزخ بنویس و ننویس این مطلب بودم که دیروز چشمم به مطلبی در وب سایت خبری ((مونج)) مبنی بر گله مندی برخی از فعالان سیاسی ، اجتماعی و رسانه ای استان نسبت به معرفی برخی چهره ها ، در انتخاب چهره های برتر استان در 30 سال گذشته که توسط نشریه "ندای جوان " انجام گرفته بود ، خورد .

من که پس از مدت ها ، نشریه ای در استان یافته بودم که ضمن اینکه نصف آن آگهی نیست بلکه مطالب آن قابل تأمل و تفکر است ، کمی حیرت زده شدم که دلیل برخی از این تخریب ها چیست قصد دارم در این مورد موضع بگیرم . گفتم تخریب چون بین نقد و تخریب حد و مرز قائلم و نقد را باید از هرکس پذیرفت .

ابتدا به هفته نامه ندای جوان می پردازم که به راستی نامش برازنده اش است . چرا که معتقدم تیم جدیدی که سکان هدایت این نشریه را بدست گرفته ، متشکل است از جوانانی نسبتاً با تجربه ، با انگیزه ، مشتاق و علاقمند که با حضورشان روح تازه ای بر پیکر نیمه جان نشریات هرمزگان دمیده اند و البته زنگ خطری را برای دیگر رقبا به صدا در آورد .

این نشریه از نظر گرافیکی نیز رویکرد جدیدی در صفحه اول و آخر خود دارد ، بخصوص در سه شماره اخیر ، سعی کرد شده با به تصویر کشیدن تصاویر و عکس هایی در ابعاد بزرگ ، با کیفیت مناسب در صفحه اول که افراد را برای انتخاب وسوسه می کرد ، مخاطبان بیشتری به سمت خود جذب کنند . شاید در ابتدا این سئوال در ذهن مخاطب بوجود بیاید که آیا این عمل تنها جهت پر کردن صفحه انجام گرفته ؟ اما ورق زدن این هفته نامه تا حدودی می تواند این شک را بر طرف کند . با این حال به شخصه منتقد مطالب حجیم با تنوع کم هستم .

در شرایطی که اکثر نشریات محلّی غرق سکوت و یا غرق مدح بودند ، ندای جوان بار دیگر فضای نَقل و نقد را ، اما به صورت رِندانه در بین نشریات نمایان ساخت  ، خواه چه نقد اجتماعی ، سیاسی ، ادبیات هنری . انتقاد می کنند اما نه از روی غرض بلکه به دور از بازی های سیاسی و جناحی ، با توجه به خواسته های مردم سئوال می پرسند تا شاید پاسخگوی عده ای مردم باشند .

حرف بسیار است و زمانِ اندک اجازه نمی دهد تا هم نقاط قوت را کامل بررسی کنیم و هم نقاط ضعف اما سراغ شماره آخر می رویم که نظرسنجی که برای اولین بار توسط نشریه ای بومی در بین اشخاص حقیقی و حقوقی استان (از اشخاص سیاسی گرفته تا هنرمندان ) بعمل آمد ، اعضای تحریریه ندای جوان را بیش از پیش در معرض تَرکش حملات منتقدین و مخالفین قرار داد . که چرا نام فلان کس و فلانی نادیده گرفته شده است! و از این رو آن را فاقد صلاحیت خواندند .

اما کاش به این افراد بجای چنین نقد هایی که بیشتر به تخریب می ماند بار دیگر با دقت بیشتری آن شماره را مطالعه کنند . اگر با دقت کافی مطالعه می کردند مشاهده می کردند که سردبیر چندین بار ذکر کرده است که : (( این نظر سنجی مانند نظر سنجی های دیگر وحی منزل نیست )) . در قسمت دیگری از سرمقاله آمده است : (( ما خودمان هم اعتقاد داریم افراد شایسته دیگری هم بودند که می توانستند در این بین باشند اما بر اساس نظر کسانی که در برابر دیدگان شما قرار دارند این ده تن انتخاب شده اند . ))

مشاهده چنین تخریب هایی در سال های نه چندان طولانی عمرم ، نه فقط در برابر نشریات ، بلکه در برابر  هنرمندان ، مدیران و حتی ورزشکاران من را به آن واداشت تا علیرغم میل باطنی ام برای شهر بندرعباس که به آن عشق می ورزم نامِ ناخوشایندِ (( شهر کوتوله ها )) را انتخاب کنم . چراکه اینگونه به نظرم می رسد که همیشه عده ای هستند که به صورت پنهان و پشت پرده خودآگاه یا ناخودآگاه جلوی رشد افراد را از هر قشری در استان می گیرند . گویا از بالا نظاره گر آن اند که چه کسی رشد کرده و ممکن است فردا قد عَلَم کند ، هرکس که بخواهد اندکی رشد کند آنچنان بر سرش می کوبند که به سختی نای بلند شدن و شروعی دوباره را داشته باشد .

گواه این حرف ، این است که هرمزگان در طول تاریخ پس از انقلاب با وجود پتانسیل های فراوان حتی از داشتن یک چهره ملّی محروم است ."

گفتنی است سایت منج همچنان آمادگی دارد در صورتی که مخالفان و یا موافقان احتمالی این موضوع مطلبی برای عرضه دارند نسبت به انعکاس آنها اقدام نماید.